مطالعات زیدیه
درباره وبلاگ


سلام به همه دوستان
تلاش اصلی ما در این وبلاگ معرفی تاریخ و میراث فکری زیدیه در فضایی بی‌طرفانه است. البته گاهی اوقات در قالب ویژه‌نامه‌هایی به مذاهب دیگر هم پرداخته می‌شود.

مدیر وبلاگ : محمد حسین کاظمی

ابوطالب یحیی بن حسین بن هارون (424-340ق) معروف الناطق بالحق از علمای صاحب نام زیدی ایران است که آثار مهمی در سنت زیدیه از وی برجامانده است. نوشتار حاضر قسمت اول از مجموعه مطالعات صورت گرفته درباره‌ی زندگی و آثار این شخصیت مهم و تاثیرگذار می‌باشد که در ادامه فراروی خوانندگان محترم قرار می‌گیرد.


نام و نسب

ابوطالب، یحیی فرزند حسین بن هارون (متوفی قرن چهارم)، مادرش؛ ام حسن دختر علی بن عبد الله حسینی عقیقی نام داشت.  پدر او حسین بن هارون از جمله‌ی علویان حسنی بود که به طبرستان مهاجرت کرد و پس از ازدواج با دختر علی بن عبدالله حسینی رحل اقامت در این منطقه افکند.  نسب وی با هشت واسطه به امام حسن (ع) می‌رسد: «حسین بن هارون بن الحسین بن محمد بن هارون ابن محمد بن القاسم بن الحسن بن زید بن الحسن بن علی بن ابی طالب (ع).»

زیست‌نامه

ابوطالب یحیی بن حسین بن هارون ملقب به ناطق بالحق به سال 340ق در منطقه طبرستان در دیده به جهان گشود و در خانواده‌ای با کرامت، دوستدار علم و اخلاق از تبار علویان رشد نمو یافت.  وی از ابتدای کودکی نزد پدر به تحصیل علم پرداخت. ابوطالب هارونی در سنین نوجوانی به همراه برادر بزرگتر خود احمد، نزد ابوالعباس حسنی رفت و تحت تاثیر تعالیم این عالم زیدی به مذهب زیدیه درآمد.  او پس از آن در بغداد و ری نزد دانشمندان زیدیه و معتزله به تحصیل علم و دانش پرداخت و در شمار یکی از مهمترین عالمان و امامان زیدی درآمد  که در فقه، اصول، کلام، حدیث، ادب و تاریخ سرآمد شد.

هارونی بیشتر وقت خود را صرف عبادت و مسائل علمی نمود و در نتیجه به عنوان فردی فاضل، عابد، زاهد و پرهیزکار معروف شد.  وی همچنین در تحقیق و کثرت اطلاعات علمی در میان علمای زیدیه هم عصر خود بی مانند بود. هارونی مدتی در گرگان تدریس پرداخت و علمای مناطق دیگر برای استفاده از دانش او به این شهر می‌آمدند او پس از مدتی اقامت این شهر را ترک نمود و راهی دیلمان شد.

ابوطالب هارونی پیوسته به کار تحصیل و تدریس مشغول بود مردم پس از وفات برادرش ابوالحسین احمد بن یحیی معروف به «موید بالله» در سال 411ق با او به عنوان امام بیعت کردند و کسی به مخالفت با او نپرداخت،  زیرا در میان زیدیه هم به لحاظ علمی سرآمد بود و هم دارای جمیع شرایط امامت بود.

ابوطالب در دوران اقامت در بغداد از ورود دستگاه خلافت و منازعات سیاسی پرهیز داشت  و تمام وقت خود را به عبادت و تحصیل می‌گذراند. پس از آن نیز تمام ایام عمرش را در گرگان به اشاعه و اداره‌ی آیین زیدی اشتغال داشت و تنها پس از مرگ برادرش، تقاضاهای مکرر مردم تنکابن و کلار و کلارستاق و دیلمان بود که او را به این سرزمین کشاند و در لنگا مستقر کرد  و در حقیقت وی با اقبال جماعت زیدیه به امامت و حکمرانی برگزیده شد و هیچ گونه تلاشی برای رسیدن به قدرت نداشت و با اجماع مردم به این منصب رسید.

هر چند ابوطالب هارونی بر قلمرو وسیعی حکومت نکرد و از این جهت در زمره‌ی حاکمان محلی به شمار می‌آید ولی در دوران حکومت خود به احقاق حق مظلومان و رسیدگی به محرومان جامعه پرداخت. وی همان گونه که با اهل علم مراوده داشت به مجالست محرومان جامعه هم مبادرت می‌نمود و شاید به خاطر این مسائل مورد تایید همه مردمان قلمرو خود قرار داشت.  هارونی در این دوران مردمان را به سوی خود دعوت نمود و به امر به معروف و نهی از منکر پرداخت. در اثر این سبک حکومت در دوره‌ی زمامداری او (424-411ق) که حدود سیزده سال به طول انجامید هیچ جنگ و نزاعی در نگرفت.  ابوطالب سرانجام در سال 424 قمری و در سن 84 سالگی درگذشت و در آمل به خاک سپرده شد.





نوع مطلب : تاریخ، امامان و اندیشوران، 
برچسب ها : ابوطالب هارونی،
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :